9 Απριλίου 2000: Το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ του φιάσκου του Χρηματιστηρίου κερδίζει ξανά τις εκλογές

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2020 - 08:08

9 Απριλίου 2000: Το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ του φιάσκου του Χρηματιστηρίου κερδίζει ξανά τις εκλογές

Σαν σήμερα, πριν από 20 ακριβώς χρόνια (9 Απριλίου 2000), το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη κέρδισε ξανά τις εκλογές, κυβερνώντας την Χώρα μέχρι τον Μάρτιο του 2004.

Πολλά ακούστηκαν σχετικά με εκείνες τις εκλογές, το πώς δηλαδή η αρχική πρωτιά της ΝΔ μετεβλήθη τελικά σε νίκη του ΠΑΣΟΚ, με τον Κώστα Καραμανλή να κρατάει μια τουλάχιστον περίεργη (αν όχι ύποπτη) σιωπή για τα επόμενα χρόνια, που κρατάει μέχρι σήμερα. Και αν η πρώτη νίκη του Σημίτη, ως επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ, στις εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου 1996, είχε ως θλιβερό προηγούμενο την τραγική νύχτα των Ιμίων της 30ης Ιανουαρίου του ίδιου έτους, η επικράτηση του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 9ης Απριλίου 2000 σημαδεύτηκε από το φιάσκο της απάτης του Χρηματιστηρίου.

Από τον Σεπτέμβριο του 1999 μέχρι τις εκλογές της 9ης Απριλίου 2000 «έκαναν φτερά» 17 τρισεκατομμύρια δραχμές (για να θυμηθούμε και το Εθνικό μας Νόμισμα), το ισοδύναμο του μισού περίπου ΑΕΠ της Ελλάδας. Ήταν ο ίδιος ο Σημίτης που, με το κύρος του πρωθυπουργού, λειτουργούσε ως «κράχτης», διακηρύσσοντας πως «θα φτάσουμε στις 7.000 μονάδες» και ουσιαστικά έσπρωχνε τον κόσμο να «τζογάρει» στον «ναό» του Χρηματιστηρίου.

Την θλιβερή συνέχεια, που οδήγησε σε διαφόρων ειδών οικογενειακές τραγωδίες και θρήνους, την ξέρουμε όλοι. Να θυμίσουμε μόνο ότι ο Σημίτης δήλωσε λίγο πριν τις εκλογές ότι ο ίδιος δεν είχε «παίξει» ποτέ στο Χρηματιστήριο (δήλωση αντιστρόφως ανάλογη με την τακτική που ακολούθησε απέναντι στους αφελείς που νόμιζαν ότι θα πλουτίσουν χωρίς να ιδρώσουν και «τσίμπησαν» χάνοντας τις περιουσίες τους), ενώ «κύκλοι» του το μόνο που είχαν να πουν, δίχως το παραμικρό ίχνος τύψης, για την καταστροφή που έπληξε αρκετά νοικοκυριά, ήταν το κυνικό (και… «εκσυγχρονιστικό») «Ας πρόσεχαν»… Και όμως, αυτός ο ανάλγητος τύπος κέρδισε εκ νέου τις εκλογές!

Αυτή η μικρή αναδρομή στο παρελθόν ας ληφθεί ως μία απαραίτητη ιστορική μνήμη, προκειμένου να αντιληφθούμε (και να διδαχθούμε) ότι είναι αρκετές οι φορές που ο «κυρίαρχος λαός» επιλέγει λανθασμένα την πολιτική του τοποθέτηση και την εκλογική του συμπεριφορά.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΣΤΟΡΑΣ