H Μόσχα και οι φιλορωσικές δυνάμεις του Χαφτάρ ελέγχουν τις εξελίξεις στην Λιβύη

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2020 - 19:07

H Μόσχα και οι φιλορωσικές δυνάμεις του Χαφτάρ ελέγχουν τις εξελίξεις στην Λιβύη

Η εμφύλια σύρραξη στην Λιβύη είναι συνέπεια των σιωνιστικών ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην ζώνη ΜΕΝΑ (Middle East North Africa) που ξεκίνησαν το 2011 με την κωδική ονομασία «αραβική άνοιξη». Οι επεμβάσεις έγιναν με πληρεξουσίους τους ισλαμοσυμμορίτες της Αλ Κάιντα, του ISIS και άλλων σουνιτικών τρομοκρατικών οργανώσεων, στην περίπτωση της Λιβύης ενεπλάκη και το ΝΑΤΟ βομβαρδίζοντας εγκαταστάσεις κλειδιά και κέντρα ελέγχου του λιβυκού στρατού. Σκοπός της επέμβασης στην Λιβύη ήταν η συντριβή του μη αρεστού Καντάφι, ο οποίος ήταν αντίπαλος στην επιρροή του σιωνιστικού ιμπεριαλισμού στην Βόρεια Αφρική.

Μετά το τέλος των νατοϊκών βομβαρδισμών, οι φιλονατοϊκές και φιλοσιωνιστικές δυνάμεις της Αλ Κάιντα και άλλων παραστρατιωτικών ισλαμιστικών ομάδων κατέστρεψαν την χώρα, οδηγώντας την σε έναν ιδιότυπο εμφύλιο πόλεμο όπου ενεπλάκησαν τοπικοί φύλαρχοι, ισλαμοσυμμορίτες, δυνάμεις υποστηριζόμενες από το Παρίσι, την Ρώμη και την Ουάσιγκτον και δυνάμεις με φιλικούς δεσμούς προς την Μόσχα.

Από το 2012 οι συνασπισμοί των διαφόρων διεθνών υποστηρικτών μετατοπίζονται συνεχώς, παρατασσόμενοι κατά το δοκούν πίσω από διάφορες παραστρατιωτικές παρατάξεις που εμφανίστηκαν στην χώρα. Η Ρωσία εξ αρχής συμπαρατάχθηκε με τον στρατηγό Χαφτάρ, την ακολούθησαν πολύ πρόσφατα η Γαλλία και η Αίγυπτος. Αντιθέτως οι ΗΠΑ, η Ιταλία, Τουρκία και Κατάρ υποστήριξαν το ανώτατο στέλεχος της Μουσουλμανικής Αδελφότητας Σαράτζ, ο οποίος επίσημα απολαμβάνει την αναγνώριση του ΟΗΕ.

Σας θυμίζουμε ότι στις 10 Απριλίου 2019 σε ανάρτηση μας με τίτλο «Ο χρόνος της αμερικανο-νατοϊκής κλεψύδρας στην Λιβύη τελειώνει» είχαμε τονίσει ότι «ο χρόνος στον οποίο ΝΑΤΟ και ΗΠΑ θα μπορούσαν να ενεργήσουν στην Λιβύη κατά το δοκούν έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, οι ισλαμιστικοί-τρομοκρατικοί βραχίονες στους οποίους είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους για να διαλύσουν την χώρα και να εκμεταλλευτούν τα ενεργειακά της αποθέματα υποχωρούν σε όλα τα μέτωπα, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για τον στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ που υποστηρίζεται από την Μόσχα. Τα στρατεύματα του Χαφτάρ έχουν καταλάβει τις σημαντικότερες ενεργειακές υποδομές της χώρας, όπως γεωτρήσεις, αντλιοστάσια και τερματικά πετρελαίου, ενώ αναμένεται η τελική επίθεση στην πρωτεύουσα Τρίπολη όπου έχουν ταμπουρωθεί τα απομεινάρια των μισθοφόρων της Δύσης».

Μετά από περίπου 9 χρόνια εμφύλιας διαμάχης, οι φιλορωσικές δυνάμεις του Χαφτάρ έχουν περιορίσει τις δυνάμεις του ισλαμιστή και εκλεκτού του ΝΑΤΟ και της ΕΕ Σαράτζ στην πρωτεύουσα Τρίπολη, ο χάρτης δείχνει την παρούσα κατάσταση (πράσινο: Σαράτζ, πορτοκαλί: Χαφτάρ). Η τελική νίκη των δυνάμεων του Χαφτάρ είναι απίθανο να ανατραπεί, κάτι που εμφαίνεται και από το γεγονός ότι οι δυτικοί ηγέτες Μέρκελ, Μακρόν, Κόντε, φον ντερ Λάιεν και ο Ερντογάν απευθύνονται στον Πούτιν για να μεσολαβήσει για κατάπαυση του πυρός και για να διαπραγματευτεί λύση μεταξύ των αντιπάλων στρατοπέδων.

Η Άγκυρα υπογράφοντας με την καταρρέουσα κυβέρνηση του Σαράτζ το μνημόνιο για τις θαλάσσιες ζώνες μεταξύ των δυο χωρών κατάφερε να γίνει μέρος της κρίσης και της λύσης του Λιβυκού προβλήματος. Προφανώς το μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης για τις θαλάσσιες ζώνες είναι νομικά έωλο, έδωσε όμως το δικαίωμα στην ληστρική Τουρκία να αυξήσει το γεωπολιτικό της αποτύπωμα στην Ανατολική Μεσόγειο και να σφετεριστεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο μη έχοντας στρατηγική πέραν της υποταγής στο ΝΑΤΟ και στα σιωνιστικά αφεντικά, τείνει να μετατρέψει την χώρα σε δορυφόρο της Τουρκίας, καθώς στο δίλημμα «πόλεμος ή συνεκμετάλλευση των ενεργειακών υποθαλασσίων κοιτασμάτων» δεν μπορεί λόγω στρατιωτικής ανεπάρκειας να επιλέξει τον πόλεμο, ενώ οι «σύμμαχοι» ήδη μας καλούν να διαπραγματευτούμε με τον ληστή και σφετεριστή.

Η Τουρκία αν και σύμμαχος των ηττημένων δυνάμεων του Σαράτζ καταφέρνει να διαπραγματεύεται και να παίρνει μέρος σε διασκέψεις στην Μόσχα και στο Βερολίνο για το μέλλον της Λιβύης, ενώ η Ελλάδα εκλιπαρεί τους «συμμάχους» της με συμπεριφορά ραγιά για μια θέση κομπάρσου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Γ. Λιναρδής