Το «Yinon Plan» απαιτεί διάλυση της Βόρειας Αφρικής

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2020 - 20:19

Το «Yinon Plan» απαιτεί διάλυση της Βόρειας Αφρικής

Ο πατέρας της σύγχρονης σιωνιστικής ιδεολογίας Theodor Herzl στα κείμενα του διατύπωσε την άποψη ότι τα σύνορα του εβραϊκού κράτους εκτείνονται από τον ποταμό Νείλο έως τον Ευφράτη. Το «Σχέδιο Γινόν» ή άλλως σχέδιο για το «Μεγάλο Ισραήλ» που καταρτίστηκε για πρώτη φορά πριν από περίπου έναν αιώνα και επικαιροποιήθηκε από τον εβραίο διπλωμάτη Oded Yinon το 1982, προβλέπει τον επανακαθορισμό του γεωπολιτικού περιβάλλοντος του Ισραήλ δια μέσου της διάσπασης των αραβικών κρατών σε μικρότερα και αδύναμα κρατίδια έτσι ώστε να εξασφαλιστεί περιφερειακή υπεροχή για το εβραϊκό κράτος. Το σχέδιο συνεπάγεται την διάλυση των γειτονικών αραβικών κρατών ως μέρος ενός επεκτατικού σχεδίου ΗΠΑ-Ισραήλ, με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ και της Σαουδικής Αραβίας. Με την διάλυση θα προκύψουν μικρότερα κρατίδια που θα περιλαμβάνουν τμήματα του Λιβάνου, της Ιορδανίας, της Συρίας, του Ιράκ και της Αιγύπτου. Προφανώς δεν πρέπει να αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το σχέδιο για το «Μεγάλο Ισραήλ» αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο των σιωνιστικών φατριών ανά τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων φιλικών κρατών, κυβερνήσεων και φιλικών μυστικών υπηρεσιών προς το Ισραήλ.

Είναι πασιφανές ότι το σιωνιστικό «Yinon Plan» για την Μέση Ανατολή έχει στενή σχέση με το αμερικανοσιωνιστικό σχέδιο «Αραβική Άνοιξη», με την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ το 2003, την εισβολή του ΝΑΤΟ το 2011 στην Λιβύη, την εισβολή των ισλαμοσυμμοριτών το 2011 στην Συρία, τους συνεχιζόμενους εμφύλιους πολέμους στην Λιβύη και Υεμένη και την συνεχιζόμενη επί πολλά έτη πολιτική κρίση στον Λίβανο.

Δεδομένου ότι το σιωνιστικό λόμπι στις ΗΠΑ είναι πανίσχυρο, τουλάχιστον τα 2/3 των γερουσιαστών του Κογκρέσου εκλέγονται με χορηγίες αυτού του λόμπι, το «Σχέδιο Yinon» δεν είναι αυστηρά ένα σιωνιστικό σχέδιο για την Μέση Ανατολή, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ τις τελευταίες δεκαετίες. Θυμίζουμε ότι και ο νυν πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ επιβεβαίωσε την υποστήριξη του στην παράνομη κατοχή παλαιστινιακών εδαφών στην Δυτική Όχθη από το Ισραήλ, ενώ αναγνώρισε την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του εβραϊκού κράτους. Οι αποφάσεις του αυτές είναι προφανές ότι προκαλούν πολιτική αστάθεια στην περιοχή και ωφελούν τους υποστηρικτές του Σχεδίου Yinon.

Ωστόσο δεν πρέπει να διαλανθάνει την προσοχή μας ότι το Σχέδιο Γινόν απαιτεί επίσης διάλυση κρατών της Βόρειας Αφρικής. Το Ισραήλ φαίνεται να «ενδιαφέρεται» για την Αφρική όχι μόνο λόγω πιθανών ωφελειών που μπορεί να προκύψουν από την πιθανή συνεργασία με αυτή την περιοχή (εκμετάλλευση και πρόσβαση σε φυσικούς πόρους), αλλά κυρίως για την διάλυση η οποία σύμφωνα με το σχέδιο αναμένεται να ξεκινήσει από την Αίγυπτο και στην συνέχεια να διαρρεύσει στην Λιβύη, στο Σουδάν και στην υπόλοιπη περιοχή. Στην πραγματικότητα ορισμένες διαδικασίες αλλαγής ήδη έχουν ξεκινήσει, το Σουδάν έχει διαμελιστεί σε Νότιο και Βόρειο (Δημοκρατία του Σουδάν), στην Λιβύη εξακολουθεί να μαίνεται ο εμφύλιος, ενώ στην Αίγυπτο είναι συχνές οι εξεγέρσεις που αμφισβητούν το καθεστώς αλ Σίσι.

Το Τελ Αβίβ βλέπει την ασφάλεια της Αφρικής ως μέρος της ευρύτερης περιφέρειας του. Αυτή η «ευρύτερη» περιφέρεια έγινε βάση της γεωστρατηγικής του Ισραήλ μετά το 1979, όταν η παλιά περιφέρεια των Αράβων που περιλάμβανε το Ιράν, το οποίο επί εποχής Παχλεβί ήταν στενός σύμμαχος του Ισραήλ, κατέρρευσε με την Ιρανική Επανάσταση του 1979. Στο ίδιο μοτίβο με τις σεκταριστικές και θρησκευτικές διαιρέσεις στην Μέση Ανατολή, το εβραϊκό κράτος έχει επιμεληθεί σχέδια για την αναδιάρθρωση της Αφρικής. Το Σχέδιο Γινόν επιδιώκει να οριοθετήσει την Αφρική με βάση τρεις πτυχές. Πρώτον, την εθνογλωσσολογία. Δεύτερον, το χρώμα δέρματος. Τρίτον, την θρησκεία. Σε αυτό το πλαίσιο το εβραϊκό λόμπι πίεσε και τελικά κατάφερε την δημιουργία το 2007 της Στρατιωτικής Διοίκησης AFRICOM (Africa Command) του Πενταγώνου που έχει έδρα την Στουτγάρδη και αρμοδιότητα όλη της Αφρική εκτός της Αιγύπτου, η οποία εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Central Command του αμερικανικού Πενταγώνου.

Η τροφοδότηση εθνοτικών, σεκταριστικών, θρησκευτικών, φυλετικών εντάσεων στην Αφρική είναι μέρος του σιωνιστικού σχεδίου και έχει ως στόχο την αποσυναρμολόγηση της μαύρης ηπείρου. Όλα αυτά αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης αφρικανικής στρατηγικής για αποκοπή της βόρειας Αφρικής από την υπόλοιπη αφρικανική ήπειρο και της διάσπασης των κρατών της περιοχής, με στρατιωτικά ή άλλα μέσα.

Το ερώτημα είναι αν μπορεί το Ισραήλ και οι σύμμαχοι του στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ να κατακερματίσουν την Βόρεια Αφρική. Η προσπάθεια όλων αυτών για διάλυση της Μέσης Ανατολής απέτυχε στην Συρία, κυρίως λόγω της επέμβασης το 2015 της Ρωσίας. Θα μπορέσει η Ρωσία να επαναλάβει την επιτυχία της και στην Λιβύη, γλιτώνοντας την Βόρεια Αφρική από την προγραμματισμένη διάλυση;

Γ. Λιναρδής