Από την υπόθεση της Χρυσής Αυγής έμεινε η μεθόδευση και όχι η καταδίκη χωρίς μάλιστα οικονομικό δόλο – Η εισαγγελέας επιμένει ότι είναι αθώοι

Για πολλούς νομικούς κύκλους η υπόθεση Χρυσή Αυγή έχει πολλές προεκτάσεις και σίγουρα θα απασχολήσει την κοινή γνώμη, δεν θα εξαντληθεί στην επιβολή των ποινών και στην φυλάκιση των κατηγορουμένων.

Σηκώθηκε θόρυβος και πολύ σκόνη, με την καταδίκη της Χρυσής Αυγής ως εγκληματική Οργάνωση.

Οι καθοδηγούμενοι πολίτες που κατέφθασαν στο Εφετείο στις 7 Οκτωβρίου, όλα τα πολιτικά κόμματα, τα μέσα ενημέρωσης είχαν μια απαίτηση. Να καταδικαστούν ανεξαρτήτως εάν είναι αθώοι και αδιαφορώντας για το τεκμήριο της αθωότητας τους.

Έγκριτοι νομικοί, έσπευσαν με άρθρα τους, Αναγνωστόπουλος, Κούγιας και άλλοι να επισημάνουν το αυτονόητο, οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων παρενέβησαν στην διαδικασία απαιτώντας καταδίκη.

Οι νομικοί έκπληκτοι αυτό ανέδειξαν, πως οι πολιτικοί παρενέβησαν σε μια απόφαση ποινική αυτό δεν αποτελεί ωμή παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης;

Έφθασε μάλιστα δικηγόρος υπεράσπισης στην δίκη της Χρυσής Αυγής να αναφέρει στην Πρόεδρο του δικαστηρίου.

«Τελικά κυρία Πρόεδρε πως σας λένε κυρία Μητσοτάκη ή κυρία Τσίπρα… και αυτό γιατί τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Μητσοτάκης διαγκωνίζονται ότι αυτοί έβαλαν την Χρυσή Αυγή στην φυλακή…

Νόμιζα κυρία πρόεδρε ότι εσείς αποφασίσατε και καταδικάσατε την Χρυσή Αυγή»

Από την πλευρά του ο Τάκης Μιχαλόλιας που υπερασπίστηκε τον Νίκο Μιχαλολιάκο τον αρχηγό της Χρυσής Αυγής ανέφερε ότι στην Ελλάδα μόνο το 1944 κινδύνευσε η Ελλάδα όχι το 2020 από την Χρυσή Αυγή.

Το βασικό πρόβλημα σε αυτή την δίκη των εκατοντάδων μαρτύρων και συνηγόρων που κράτησε σχεδόν 6,5 χρόνια τελικώς δεν ήταν η καταδίκη αλλά ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύτηκε αυτή η δίκη.

Υπάρχουν ορισμένα ζητήματα τα οποία χρήζουν προσοχής.

Η Χρυσή Αυγή δεν είχε οικονομικό δόλο αποφάνθηκε το δικαστήριο

1)Αποτελεί πολύ σοβαρή εξέλιξη ότι το δικαστήριο αναγνώρισε ότι δεν υφίσταται οικονομικός δόλος.
Το δικαστήριο αποδέχθηκε πλήρως ότι η εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή δεν έδρασε με οικονομικό δόλο.

Άρα κατά το δικαστήριο έχουμε μια απόφαση όπου ένα κόμμα μέχρι πρότινος κοινοβουλευτικό καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση αλλά οι δικαστές αναγνωρίζουν ότι δεν υπήρξε οικονομικός δόλος.

Με βάση την υπόθεση του Παλέρμο, μια εγκληματική οργάνωση μπορεί να καταδικαστεί ακόμη και εάν δεν προκύπτει οικονομικός δόλος.

Ωστόσο εγείρονται σοβαρά ερωτηματικά γιατί η αποδεδειγμένη ανυπαρξία οικονομικού δόλου θα πρέπει να μας οδηγήσει στο επόμενο ερώτημα εάν δεν ήταν τα χρήματα ποια ήταν τα κίνητρα και τα ελατήρια της εγκληματικής οργάνωσης;

Εάν τα κριτήρια είναι πολιτικά ή ιδεολογικά τότε το δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει τους κατηγορουμένους με αυτά τα κριτήρια αλλά μόνο στο ποινικό σκέλος.

Δεν είναι τυχαίο ότι η εισαγγελέας ερωτηθείσα γιατί δεν αποδέχεται τα ελαφρυντικά απάντησε γιατί «εσείς καταφέρεστε κατά του πολιτεύματος».

Έχουμε ένα ποινικό δικαστήριο που αποφαίνεται για θέματα πολιτειακά, πολιτικά και ιδεολογικά, αυτό το επισήμαναν οι νομικοί κύκλοι.

Η εισαγγελέας επιμένει ότι δεν υφίσταται η εγκληματική οργωση

2)Η Εισαγγελέας που είχε προτείνει στο δικαστήριο την αθώωση των κατηγορουμένων τονίζοντας ότι δεν υφίσταται η έννοια της εγκληματικής οργάνωσης, συνεχίζει και επιμένει, δηλώνει ότι δεν αλλάζει την άποψη της.

Είναι η ίδια εισαγγελέας η Α. Οικονόμου η οποία και τώρα επαναλαμβάνει ότι η θέση της είναι ότι δεν υφίσταται η έννοια της εγκληματικής οργάνωσης.

Πολλοί δικηγόροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων την επέκριναν ως λιγόψυχη καθώς είναι η ίδια εισαγγελέας που ζήτησε να μην γίνει αποδεκτό κανένα ελαφρυντικό.

Η ίδια τόνισε ότι η εισήγηση της περί μη αποδοχής ελαφρυντικών στηρίζεται στην πρωτοβάθμια απόφαση του δικαστηρίου, ως γνωστό η εισαγγελέας δεν αποφασίζει αλλά μόνο προτείνει.

Έχουμε μια εισαγγελέα που από την μια επιμένει στην εισήγηση της ότι είναι αθώοι και ότι δεν υφίσταται η έννοια της εγκληματικής οργάνωσης και από την άλλη είναι η ίδια που δεν αναγνωρίζει κανένα ελαφρυντικό.

Μέρος της κοινωνίας και ειδικά της αριστερίζουσας κυριαρχούσας αντίληψης, υποστηρίζει ότι η Χρυσή Αυγή είναι ένοχη και εάν δεν είναι ένοχη θα πρέπει να μετατραπεί σε ένοχη.

Κάτι τέτοιο όχι απλά υπονόησαν αλλά υποστήριξαν οι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων.

Υπάρχει άλλο προηγούμενο κυβέρνηση, αντιπολίτευση μείζονα και ελάσσονα όλοι καθολικά να ζητούν την ενοχή των κατηγορουμένων της Χρυσής Αυγής;

Τα συνθήματα…. δεν είναι αθώοι και οι ναζί στην φυλακή ήταν προπαγάνδα επηρεασμού της κοινής γνώμης και το χειρότερο προπαγάνδα επηρεασμού της τελικής απόφασης της δικαιοσύνης.

Ουδέποτε δεν υπήρξε τέτοιας κλίμακας απροκάλυπτη πολιτική παρέμβαση σε μια ποινική δίκη.

Η ωμή παρέμβαση των πολιτικών κομμάτων σε ένα ποινικό δικαστήριο οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ποινικό δικαστήριο έχει μετατραπεί σε πολιτικό δικαστήριο, δεν δίκασε το ποινικό αδίκημα αλλά τις πολιτικές πεποιθήσεις.

3)Οι νομικοί που αρθρογράφησαν εσχάτως έθιξαν ένα θέμα πολύ ουσιώδες.

Τεκμήριο αθωότητας και σεβασμό στον κατηγορούμενο έτσι επιτάσσει ο νομικός πολιτισμός.

Όμως μέρος των πολιτών επικαλούμενοι την δημοκρατία ζητούσαν την παραδειγματική τιμωρία ανεξαρτήτως εάν ήταν αθώοι ή ένοχοι.

Συν τοις άλλοις υπάρχουν και οι άλλες διαβαθμίσεις της δικαιοσύνης που μπορούν να προσφύγουν οι κατηγορούμενοι και μόνο με οριστική απόφαση εφετείου ή Άρειου Πάγου μπορεί οριστικά και αμετάκλητα να θεωρηθεί ένοχος ή αθώος, όποιος έχει καταδικαστεί.

Η προσπάθεια γελοιοποίησης, αμαύρωσης τους, παρουσιάζοντας τους ως περιθωριακούς, ως ανθρώπους που δεν δικαιούνται τίποτε άλλο πέραν από την κατακραυγή αποτελεί τουλάχιστον εμπαιγμό από αυτούς που επικαλούνται ότι νίκησε η δημοκρατία.

Προφανώς και η δημοκρατία δεν νίκησε γιατί απλά δεν έδωσε καμία μάχη.

4)Το ελληνικό πολιτικό σύστημα πέραν της άμεσης εμπλοκής του με προφανή στόχο να επηρεάσει την απόφαση του δικαστηρίου που εκδίκασε την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, έρχεται να αποδείξει… την πολιτική παρέμβαση σε μια κατ΄ επίφαση ποινική δίκη.

ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ διαγκωνίζονται ποιος θα κατηγορήσει το άλλο κόμμα… ότι δήθεν συνεργάστηκε με την Χρυσή Αυγή.

Γνωρίζουν και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν υπήρξε καμία συνεργασία με την Χρυσή Αυγή αποδείχθηκε και από την στάση τους όπου απροκάλυπτα ζήτησαν από την δικαιοσύνη να τιμωρήσει την Χρυσή Αυγή αδιαφορώντας εάν είναι ένοχοι ή αθώοι αλλά και από το παρασκήνιο το οποίο γνωρίζουν πολύ καλά.

Το ποινικό δικαστήριο αποφασίζει πολιτικά

5)Υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα που προβληματίζει.

Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν υπήρξε οικονομικός δόλος, το αποδέχθηκε, δεν είχαν ελατήρια να αποκτήσουν κέρδος.

Επίσης το δικαστήριο ανέφερε ότι η Χρυσή Αυγή είναι επικίνδυνη για την δημοκρατία, λες ότι είναι ευάλωτη η δημοκρατία που χρειάζεται προστασία.

Το ζήτημα είναι το εξής.

Η απόφαση να καταδικαστεί σύσσωμη η πρώην κοινοβουλευτική ομάδα από την σύζυγο του Μιχαλολιάκου που ηγείται της Χρυσής Αυγής έως και βουλευτή 77 ετών που συμμετείχε ελάχιστα στα κομματικά όργανα αποδεικνύει τα πολιτικά ελατήρια.

Όποιος και εάν ήταν, απλά επειδή εκλέχτηκε βουλευτής έπρεπε να τιμωρηθεί.

Εδώ θα πρέπει να ξεχωρίσουμε την πολιτική διάσταση από την μια και την ποινική από την άλλη.
Η πολιτική διάσταση προκύπτει από τις καθολικές παρεμβάσεις των πολιτικών κομμάτων αλλά και από το γεγονός ότι καταδικάστηκε όλη η κοινοβουλευτική ομάδα ως εγκληματική οργάνωση.

Η ποινική διάσταση όμως περιορίζεται σε ορισμένα στελέχη που αποτελούσαν τμήματα των ταγμάτων εφόδου και της ηγετικής ομάδας που κατά το δικαστήριο ήταν το κατευθυντήριο.

Το συμπέρασμα όμως από όλα αυτά είναι ότι η απόφαση του δικαστηρίου για να τεκμηριωθεί έπρεπε να συνδέσει το ποινικό με το πολιτικό σκέλος.

Το δικαστήριο για να μπορέσει να τεκμηριώσει ενοχή έπρεπε να συνδέσει την πολιτική και ποινική διάσταση της όλης υπόθεσης, ειδάλλως μόνο από το ποινικό σκέλος, η απόφαση θα ήταν και σαθρή και αμφισβητούμενη.

Οι αναφορές ότι αποδείχθηκε η ενοχή και εμπλοκή των κατηγορουμένων και η ύπαρξη διευθυντηρίου για πολλούς μπορεί να θεωρηθεί αυθαίρετη, προκατειλημμένη έως και καθοδηγούμενη.

Για πολλούς η απόφαση του δικαστηρίου ήταν περισσότερο απόφαση πολιτικής πίεσης παρά ελεύθερης δικαστικής κρίσης.

Τα ελαφρυντικά καθορίζουν τις ποινές

6)Η ετυμηγορία των δικαστών επί των ελαφρυντικών έχει μεγάλη σημασία.

Και αυτό γιατί η αναγνώριση ελαφρυντικών συνεπάγεται μειωμένες ποινές για όσους κρίθηκαν ένοχοι.

Να σημειωθεί πως για το αδίκημα της διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης (για το οποίο κρίθηκαν ένοχοι οι Νίκος Μιχαλολιάκος, Ηλίας Κασιδιάρης, Ιωάννης Λαγός, Γιώργος Γερμενής, Ηλίας Παναγιώταρος, Χρ. Παππάς και Αρτέμης Ματθαιόπουλος) το πλαίσιο της ποινής είναι από 5 μέχρι 15 έτη κάθειρξης.

Αν όμως, αναγνωριστούν ελαφρυντικά, τότε οι προβλεπόμενες ποινές πέφτουν σημαντικά και κυμαίνονται από 2 μέχρι 8 έτη κάθειρξης.

Αντιστοίχως, για όσους καταδικάσθηκαν για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση το πλαίσιο ποινής είναι από 5 έως 10 έτη κάθειρξη.

Αν όμως αναγνωριστεί ελαφρυντικό οι ποινές ξεκινούν από 1 έτος και φτάνουν τα 5 έτη κάθειρξης.

7)Προκαλεί αλγεινή εντύπωση πως ένα κόμμα εκτός βουλής, όπως η Χρυσή Αυγή έχει σηκώσει τόσο πολύ σκόνη και όλα τα κόμματα διαγκωνίζονται για να παρουσιαστούν ότι πρωτοστάτησαν στην καταδίκη της.

Για πολλούς νομικούς κύκλους η υπόθεση Χρυσή Αυγή έχει πολλές προεκτάσεις και σίγουρα θα απασχολήσει την κοινή γνώμη, δεν θα εξαντληθεί στην επιβολή των ποινών και στην φυλάκιση των κατηγορουμένων.

Πηγή: bankingnews.gr

denksexno

FREEGD

synedrio ideologiko

synedrio programma

banner ethnikismos

banner oikonomiki enisxisi